No Puede Ser Posible

No Puede Ser Posible

Es cierto, tu vida entera puede cambiar en un instante.

En este momento estoy en la casa de mis padres. Solo veo a mis padres una vez al año. Ellos viven al otro lado del país. Cuando estoy acá, me gusta ayudar mis padres. A veces limpio, a veces lavo, a veces miro sus aburridos programas de televisión. A mi madre le encanta leer. Ella lee mucho. Hoy llevo sus libros de vuelta a la biblioteca. Es un camino corto, solo quince minutos. Hay muchos libros. Cuando llego, mis brazos estan cansados. En la biblioteca, pongo los libros en la recepción. Miro hacia arriba y veo a un hombre. Tiene veinte años más que yo, pero se ve igual a mí. ¡Exactamente igual! Los mismos ojos, nariz, boca, cabello… ¿Cómo es posible? Solo puedo pensar en una razón: ¡él es mi verdadero padre! Corro a casa. Necesito preguntar a mi madre. Mi mente corre. ¿Es verdad? ¿Es real? Llego a la casa. En la cocina, encuentro a mi madre. Intento hablar, pero no puedo. Necesito tomar un respiro. Ella sonríe y dice, “Oh, ya estas de vuelta.” Pregunto quién es el hombre de la biblioteca. Su expresión cambia. Hace una pausa. Los segundos parecen minutos. Ella me dice que tengo un parentesco con él. No puedo respirar. Mi mundo esta roto. Pregunto si mi padre sabe. Ella dice que sí, por eso él nunca va a la biblioteca. Me siento frío. No puedo pensar. Me siento apenado por mi padre. Él es un buen hombre. ¿Cómo puede mi madre hacer esto? Yo digo que quiero saber todo sobre mi verdadero padre. Mi madre esta confundida. “Pero tú sabes todo sobre tu padre. ¿Qué quieres decir?.” “El hombre en la bilbioteca,” digo. Ella se ríe, “¿Qué? Ese no es tu padre, ¡es tu tío! A tu padre no le gusta tu tío. Por eso él no va a la biblioteca. ¿Por qué piensas que él es tu padre?” “Porque me veo como él.” “Bueno, por supuesto. Ustedes son parientes.” Yo sonrío. Mi mundo esta bien de nuevo. “Madre, ¿podemos ver algo aburrido en la televisión? Necesito relajarme.”

Ճիշտ է, ձեր ամբողջ կյանքը կարող է փոխվել մեկ ակնթարթում: Այս պահին ես իմ ծնողների տանն եմ: Ծնողներիս տեսնում եմ տարին մեկ անգամ։ Նրանք ապրում են երկրի մյուս ծայրում։ Երբ ես այստեղ եմ, սիրում եմ օգնել ծնողներիս: Երբեմն մաքրում եմ, երբեմն լվանում, երբեմն դիտում եմ նրանց ձանձրալի հեռուստահաղորդումները: Մայրս սիրում է կարդալ: Նա շատ է կարդում: Այսօր ես նրա գրքերը հետ եմ տանում գրադարան: Դա կարճ ճանապարհ է, ընդամենը տասնհինգ րոպե: Շատ գրքեր կան։ Երբ հասա, ձեռքերս հոգնել էին։ Գրադարանում ես գրքերը դրեցի դիմացի սեղանին։ Ես նայում եմ վերև և տեսնում եմ մի տղամարդու: Նա ինձնից 20 տարով մեծ է, բայց նույն տեսքն ունի։ Հենց նույնը: Նույն աչքերը, քիթը, բերանը, մազերը… ինչպե՞ս է դա հնարավոր։ Ես կարող եմ միայն մեկ պատճառ մտածել. նա իմ իսկական հայրն է: Ես վազում եմ տուն: Պետք է մայրիկիս հարցնեմ: Իմ միտքը վազում է: Արդյո՞ք դա ճիշտ է: Արդյո՞ք սա իրական է: Ես հասնում եմ տուն: Խոհանոցում ես գտնում եմ մայրիկիս։ Փորձում եմ խոսել, բայց չեմ կարողանում: Ես պետք է շունչ քաշեմ: Նա ժպտում է և ասում. -«Օ՜, դու վերադարձար»: Հարցնում եմ՝ ո՞վ է գրադարանի մարդը։ Նրա արտահայտությունը փոխվում է: Նա դադար է տալիս: Վայրկյանները րոպեներ են թվում: Նա բացատրում է, որ ես նրա հետ կապված եմ: Ես չեմ կարող շնչել: Իմ աշխարհը կոտրված է: Հարցնում եմ՝ հայրիկը գիտի՞: Ասում է՝ այո, դրա համար էլ երբեք գրադարան չի գնում։ Ես ցուրտ եմ զգում։ Ես չեմ կարող մտածել: Ես ցավում եմ հայրիկի համար: Նա լավ մարդ է։ Ինչպե՞ս կարող է մայրս դա անել: Ես ասում եմ, որ ուզում եմ ամեն ինչ իմանալ իմ իսկական հայրիկի մասին: Մայրս շփոթված է. -«Բայց դու ամեն ինչ գիտես քո հոր մասին։ Ի՞նչ ի նկատի ունես:» «Մարդը գրադարանում», — ասում եմ ես: Նա ծիծաղում է: -«Ի՞նչ: Դա քո հայրը չէ, դա քո հորեղբայրն է: Քո հայրը չի սիրում քո հորեղբորը: Դրա համար նա գրադարան չի գնում։ Ինչո՞ւ ես կարծում, որ նա քո հայրն է: -«Որովհետև ես նման եմ նրան»: -«Դե, իհարկե, դուք ազգական եք»: Ես ժպտում եմ։ Իմ աշխարհը նորից լավ է:

Un Día De Suerte

Un Día De Suerte

Era una tarde calurosa y soleada cuando el conductor de bicitaxi iba a su trabajo. Vivía a quince minutos del centro del pueblo. Cada día, llevaba turistas en escénicos bici tours por la costa y el centro del pueblo. Sonreía mientras pedaleaba. Le gustaba su trabajo porque podía ejercitarse mientras trabajaba. Era el único bicitaxi en el pueblo. Siempre estaba ocupado y ganaba buen dinero. Él era popular especialmente con las parejas que estaban de vacaciones. Estaba cerca del centro del pueblo, a solo cinco minutos. Se acercó a una intersección. De repente, un carro no obedeció la señal de pare. El carro cruzó justo cuando el bicitaxi pasaba por la intersección. Hubo un chillido de frenos cuando el carro vio el bicitaxi en el último momento. ¡Pum! El carro golpeó el bicitaxi y éste se fue bajo el carro. El sonido llamó la atención de la gente y ellos vinieron corriendo desde todas direcciones. Las personas vieron el bicitaxi bajo el carro y buscaron al conductor. No podían encontrarlo. Todos estaban confundidos. Algunas personas miraron debajo del carro, pero aún así no podían verlo. El conductor del carro estaba todavía en choque. Se sentó en su carro sin moverse, con sus manos aún en el volante. La gente no sabía que era el día de suerte del conductor de bicitaxi. El impacto lo había tirado por el aire y lejos del accidente. Afortunadamente, él había aterrizado sobre sus pies, a diez metros de distancia, sin ningún morado en él. Caminó de regreso al carro. Dijo a las personas que él era el conductor del bicitaxi. Al principio, las personas no le creían. Tuvo que decirlo varias veces antes de que el grupo de personas preocupadas le creyeran. Ellos no podían creer que él estaba bien ¡y él tampoco! Pronto, la ambulancia llegó y ellos tampoco creían la historia. El bicitaxi estaba arruinado por el carro pero a su conductor no le importaba. Él estaba feliz por el escape afortunado.

Տաք արևոտ կեսօր էր, երբ հեծանիվ տաքսիի տաքսիստը գնաց աշխատանքի:
Նա ապրում էր քաղաքի կենտրոնից տասնհինգ րոպե հեռավորության վրա։ Ամեն օր նա զբոսաշրջիկներին տանում էր գեղատեսիլ հեծանվային շրջագայությունների դեպի ծովափ և քաղաքի գլխավոր կենտրոն։ Նա ժպտաց, երբ գնում էր երկայնքով: Նրան դուր էր գալիս իր աշխատանքը, քանի որ կարողանում էր աշխատելիս մարզվել։ Նա քաղաքի միակ հեծանիվ տաքսին էր։ Նա միշտ զբաղված էր և լավ փող էր աշխատում։ Նա հատկապես սիրված էր այն զույգերի մոտ, ովքեր արձակուրդում էին։ Նա քաղաքի կենտրոնում էր, ընդամենը հինգ րոպե հեռավորության վրա։ Նա մոտեցավ մի խաչմերուկի։ Հանկարծ մի մեքենա չկանգնեց կանգառի նշանի մոտ։ Մեքենան անցավ այն պահին, երբ հեծանիվ տաքսին անցնում էր խաչմերուկով: Երբ մեքենան վերջին պահին տեսավ հեծանիվ տաքսիին, արգելակների ճռռոց լսվեց։ Պայթյուն: Մեքենան հարվածեց հեծանիվ տաքսիին և այն անցավ մեքենայի տակ: Ձայնը գրավեց մարդկանց ուշադրությունը, և նրանք վազեցին բոլոր կողմերից: Ժողովուրդը մեքենայի տակ տեսել էր հեծանիվ տաքսիին ու փնտրում էր հեծյալին։ Նրանք չկարողացան գտնել նրան: Նրանք բոլորը տարակուսած էին։
Որոշ մարդիկ նայեցին մեքենայի տակ, բայց դեռ չէին կարողանում տեսնել նրան: Մեքենայի վարորդը դեռ շոկի մեջ էր: Նա անշարժ նստեց իր մեքենան՝ ձեռքերը դեռ ղեկին դրած։ Մարդիկ չգիտեին, որ դա հեծանիվ տաքսու վարորդի երջանիկ օրն է: Հարվածը նրան շպրտել էր օդ ու հեռու վթարից։ Բարեբախտաբար նա վայրէջք էր կատարել ոտքի վրա՝ տասը մետր այն կողմ՝ առանց կապտուկի։ Նա հետ գնաց դեպի մեքենան։ Նա մարդկանց ասաց, որ ինքը հեծանիվ տաքսու վարորդն է: Սկզբում ժողովուրդը չհավատաց նրան: Նա ստիպված էր դա մի քանի անգամ ասել, քանի դեռ մտահոգ մարդկանց խումբը կհավատար իրեն։ Նրանք չէին կարող հավատալ, որ նա լավ է, և ոչ էլ նա էր հավատում: Շուտով շտապօգնությունը եկավ, և նրանք նույնպես չհավատացին պատմությանը: Մեքենան փչացրել է հեծանիվ տաքսին, բայց հեծանվորդը չհետաքրքրվեց: Նա ուրախացավ բախտավորության համար։

Mi ciudad

Mi ciudad

Arrastra las palabras a los recuadros correctos:

Mi ciudad es muy grande y bonita. Tiene muchos habitantes, más o menos 10 millones. Es una ciudad muy comercial, con muchas empresas, tiendas, centros comerciales, etc.
La comida típica es arroz con polo. También el dulce de leche es muy típico. Lo tomamos muchas veces para postre, porque es dulce y muy sabroso. Muy poca gente es vegetariana, y casi todos comen carne y pescado.
La gente de mi ciudad es, en general, amable y muy trabajadora. También hay personas que no son tan amables, y son un poco antipáticos, pero no muchos.
La verdad es que me encanta mi ciudad.

¿Por Qué Yo?

¿Por Qué Yo?

Un hombre camina por la calle. Es su cumpleaños entonces hoy él no trabaja. Él camina de su casa al centro. Se siente hambriento. Va a un restaurante chino. Pide una mesa para uno. El mesero le da el menú. Él ordena el almuerzo especial. Bebe su agua mientras espera. La comida llega y esta muy caliente. Espera mientras la comida se enfría. Hay galletas de la fortuna sobre la mesa. Abre una galleta. Lee el mensaje: “Su vida esta en peligro. Debe abandonar la ciudad inmediatamente y nunca regresar.” Se siente preocupado. ¿Es un mensaje para él? Mira alrededor en el restaurante. No hay nadie. Mira afuera y ve un carro. Hay dos hombres en un carro. Lo dos hombres lo miran. Se siente nervioso. Decide irse del restaurante inmediatamente. Pide al mesero un recipiente. Camina por la calle lejos del carro. El carro lo sigue. Él corre por el parque. El carro acelera en la esquina. Ahora el hombre esta muy preocupado. Piensa, “¿Por qué yo? ¿Qué puedo hacer?” Afortunadamente ve unos policías en la distancia. Grita, pero ellos no lo escuchan. El carro con los dos hombres esta justo detrás de él. Corre a su casa. El motor del carro ruge. Esta cerca de casa. Corre cada vez más rápido. Se resbala. ¡Ahora el carro esta incluso más cerca! Llega a su casa. Mira hacia atrás. El carro para. Los dos hombres bajan del carro. Caminan hacia la casa. Ahora él esta más nervioso. Quita el seguro de la puerta. Entra rápidamente… ¡Sorpresa! Se congela. La gente grita y aplaude. Él esta en shock. ¿Qué es esto? Luego se da cuenta de que es una fiesta de cumpleaños sorpresa. Su esposa lo abraza. Él la mira. Su corazón aún late rápido. Esta molesto pero feliz. Los dos hombres del carro entran a la casa. Le sonríen. Ellos piden disculpas. Dicen que todo es parte del plan de su esposa. Ríe y dice que necesita una cerveza. También dice que necesita tiempo. Tiempo para pensar en una sorpresa para su esposa.

Մի մարդ քայլում է փողոցով: Նրա ծննդյան օրն է, ուստի այսօր նա չի աշխատում:
Նա իր տնից քայլում է դեպի կենտրոն։ Նա քաղց է զգում։ Նա գնում է չինական ռեստորան։ Մեկի համար սեղան է խնդրում։ Մատուցողը նրան ճաշացանկ է տալիս։ Նա հատուկ ճաշ է պատվիրում: Նա խմում է իր ջուրը սպասելիս: Սնունդը հասնում է ու շատ տաք է։ Նա սպասում է, մինչև սնունդը սառչի։ Սեղանին բախտի թխվածքաբլիթներ կան: Նա բացում է թխվածքաբլիթը: Նա կարդում է հաղորդագրությունը. «Ձեր կյանքին վտանգ է սպառնում։ Դուք պետք է անհապաղ հեռանաք քաղաքից և չվերադառնաք։ Նա իրեն մտահոգ է զգում։ Արդյո՞ք դա նրա համար ուղերձ է: Նա նայում է ռեստորանի շուրջը։ Այնտեղ ոչ ոք չկա։ Նա նայում է դրսում և տեսնում մեքենա: Մեքենայում երկու տղամարդ կա. Երկու տղամարդիկ նայում են նրան։ Նա նյարդայնացած է։ Նա որոշում է անմիջապես հեռանալ ռեստորանից։ Նա մատուցողից աման է խնդրում։ Նա քայլում է փողոցով մեքենայից հեռու։ Մեքենան հետևում է: Նա վազում է այգու միջով: Մեքենան շրջում է անկյունով: Հիմա տղամարդը շատ անհանգստացած է: Նա մտածում է. «Ինչո՞ւ ես: Ի՞նչ կարող եմ անել: Բարեբախտաբար նա հեռվում տեսնում է մի քանի ոստիկանի։ Նա բղավում է, բայց նրանք չեն լսում նրան: Երկու տղամարդկանց մեքենան անմիջապես նրա հետևում է։ Նա վազում է իր տան մոտ: Մեքենայի շարժիչը մռնչում է. Նա գրեթե տանն է: Նա ավելի ու ավելի արագ է վազում: Նա սայթաքում է։ Այժմ մեքենան ավելի մոտ է: Նա հասնում է իր տուն: Նա ետ է նայում։ Մեքենան կանգ է առնում։ Երկու տղամարդիկ դուրս են գալիս մեքենայից։ Նրանք քայլում են դեպի տուն։ Հիմա նա ավելի նյարդային է։ Նա բացում է դուռը։ Նա արագ ներս է մտնում… Անակնկալ:
Նա սառչում է: Մարդիկ բղավում են և ծափահարում։ Նա շոկի մեջ է։ Ի՞նչ է սա: Հետո նա հասկանում է, որ դա անակնկալ ծննդյան խնջույք է: Նրա կինը գրկում է նրան։ Նա նայում է նրան։ Նրա սիրտը դեռ արագ է բաբախում։ Նա վրդովված է, բայց երջանիկ։ Մեքենայի երկու տղամարդը մտնում են տուն: Նրանք ժպտում են նրան: Նրանք ներողություն են խնդրում։ Նրանք ասում են, որ այդ ամենը նրա կնոջ ծրագրի մի մասն է: Նա ծիծաղում է և ասում, որ գարեջուր է պետք: Նա նաև ասում է, որ իրեն ժամանակ է պետք: Ժամանակն է անակնկալ մտածել կնոջ համար:

En casa

En casa

  1.  Yo paseo por la playa 
  2.  Vosotros vivís en Valencia.
  3.  Yo voy a Barcelona
  4.  Los estudiantes bajan de el autobús.
  5.  El libro está sobre la mesa.
  6. Nosotras hablamos de política.
  7. Ella trae un regalo para ti.
  8. La mesa es de madera.
  9. Nosotros comemoslas tres.
  10. Yo hablo con Pedro.
Prueba de Gramática

Prueba de Gramática

1.Lee la postal de José y contesta verdadero (V) o falso (F).

Granada, 20 de mayo
Querida Maite:
Te escribo desde Granada, estoy en un hotel precioso, muy cerca del
centro. Mi habitación está en la quinta planta y tengo unas vistas
fantásticas. Es la segunda vez que vengo y cada vez me gusta más esta
ciudad.
Mañana vamos a Córdoba, queremos ver la Mezquita y algunos de los
famosos patios cordobeses. Al día siguiente vamos a la playa, que está a
una hora más o menos de Granada, así que podemos darnos un baño,
comer tranquilamente y volver por la noche.
Ahora me voy, vamos a ver la ciudad por la noche, igual que los cientos de
turistas que hay aquí.
Muchos besos. Nos vemos pronto. José.

  1. Desde el hotel hay buenas vistas. V
  2. Es la primera vez que José va a Granada. F
  3. Mañana va de excursión para ver la Mezquita de Córdoba. V
  4. Al día siguiente va a la playa y ya no vuelve a Granada. F
  5. Esta noche no sale porque está muy cansado. F
  6. En Granada hay muchos turistas. V

2.Բայերը տեղադրել  «Pretérito perfecto» ժամանակով:

  1. Me llamo Rosa y este año he fui especial para mí.
  2. Mi hermana ha casa con su novio de toda la vida.
  3. Mis amigos y yo hemos viajado a la India.
  4. Yo he tenido un hijo.
  5. Mi perro Lolo ha morido, es una pena.
  6. Mi sobrino ha escribido un cuento.
  7. Él ha ganado un premio.
  8. Mis padres habeis volvido al pueblo y están muy contentos.
  9. Yo he empezado un nuevo trabajo.
  10. Mi marido y yo hamos cambiado de casa.

3.Թարգմանել իսպաներեն

  1. Մարիան 10 տարեկանից իսպաներեն է սովորում։ María ha estado aprendiendo español desde que tenía 10 años.
  2. Դասերս սկսվում են առավոտյան իննին: Mis clases empiezan a las nueve de la mañana.
  3. Որտե՞ղ են իմ տան բանալիները: ¿Dónde están las llaves de mi casa?
  4. Նրանք ունեն ամառանոց՝ շատ գեղեցիկ պարտեզով։
  5. Ես իմ սենյակում նոր հեռուստացույց ունեմ:
  6. Ամեն առավոտ նախաճաշում են կաթով սուրճ:
  7. Եղբայրս կարմիր մեքենա ունի։
  8. Մեզ հյուր են գալիս հորս ընկերները։
  9. Ես արթնանում եմ ժամը 7-ին։
  10. Մենք ընթրում ենք ամեն երեկո ռեստորոնում։
  11. Ինձ դուր է գալիս իմ քաղաքը։
Գործնական աշխատանք

Գործնական աշխատանք

1. Գտնե՛լ համաձայնության սխալները։
1. Մարդկանց մի մասը գնացին աշխատելու։
2. Պահանջվում է հմուտ մասնագետներ։
3. Նրան՝ որպես հմուտ մասնագետ, պարգևատրեցին։
4. Արմենը ընկերոջ հետ անցան բակով։
5. Ամեն մեկը գնացին իր աշխատավայրը։
2. Գտնե՛լ խնդրառության սխալները։
1. Նա դաշնամուրի վրա լավ է նվագում։
2. Այդ գործում նա չի մասնակցել։
3. Ընկերս համաձայն էր իմ առաջարկի հետ։
4. Նկարը փակցրեց պատից։
5. Ոչ ոք չհետաքրքրվեց կատարվածից։

Շտեմարանային հարցեր

Ո՞ր նախադասության մեջ խնդրառության սխալ կա:

  1. Երեկոյի ավարտին երգչուհին շնորհակալություն հայտնեց բոլորին, ովքեր աջակցել էին իրեն մեծ փառքի հասնելու համար: (ճիշտ)
  2. Այդ մարդաշատ քաղաքում ես ոչ միայն ծանոթացա իմ կյանքի ընկերեջ հետ, այլև հաղորդակից եղա նրա դարավոր մշակույթին:
  3. Հրավիրվածների մեծ մասը տեղյակ էր նրա նենգ քայլերին:
  4. Նախընտրում եմ, սակայն, նրա հոգսը թողնելու կյանքին ու Աստծուն:

Ո՞ր նախադասության մեջ խնդրառության ախալ կա:

  1. Արագ հիասթափվում էր ամենքից ու ամեն ինչից:
  2. Նրանք սկսել են կարևորել այդ գործին: (ճիշտ)
  3. Կարծես մի աչքով աջ էր նայում, մյուսով՝ ձախ:
  4. Դանդաղ մոտեցավ խմբին և սկսեց խոսել Աստծուց ու աստվածայինից:

Ո՞ր նախադասության մեջ խնդրառության ախալ կա:

  1. Պարզվեց, որ ռուսական գիմնազիան իրոք ոչինչ չի տալիս ավարտողներին, բացի «հասունության վկայականից»:
  2. Այդ նշանավոր պարոնը իր հոդվածներից մեկը նվիրել էր Կովկասի դեպքերին և կարծիք հայտնել Բաքվի կոտորածների տնտեսական հիմքի վերաբերյալ:
  3. Ըստ նրա համոզման՝ թուրքերը, ինչպես ամենուրեք, Կովկասում ևս տնտեսապես հարստահարվում էին ավելի ճարպիկ ազգությունների, մասնավորապես հայերի կողմից:
  4. Մեքենան արագ ընթանում էր դեպի իջևանատանը, իսկ հոգնած ուղևորները երազում էին հանգստի մասին: (ճիշտ)

Ո՞ր նախադասության մեջ խնդրառության ախալ կա:

  1. Ազգի զարգացումը խթանելու համար մեծ ու անձնազոհ առաջնորդներ են պետք:
  2. Մեր առաջընթացին միշտ էլ խոչնընդոտել են անձնապաշտ ու դավաճան մարդիկ:
  3. Մարդ կոչվելու իրավունք ունի նա, ով միշտ երախտապարտ է իր ծնողներին, իր ուսուցիչներին:
  4. Աղջիկը ստիպված էր համաձայնել սիրած տղայի կարծիքին: (ճիշտ)

Ո՞ր նախադասության մեջ խնդրառության ախալ չկա:

  1. -Առաջարկներիդ հետ լիովին համաձայն ենք,-ասաց տնօրենը:
  2. Նրա բոլոր ձեռնարկումներին մերձավորները միշտ սատարում էին:
  3. Արածդ սխալի համար պիտի ներողություն խնդրես հորդ:
  4. Ձու գողացողը ձի էլ կգողանա: (ճիշտ)

Ո՞ր նախադասության ընդգծված անդամներն են կապված համաձայնությամբ:

  1. Մեծ բանաստեղծ Թումանյանը միշտ իր ժողովրդի հետ է եղել:
  2. Այն ժամանակ Հիսուսը հավաքեց իր աշակերտներին, լեռը բարձրացավ:
  3. Մեն-մենակ պարում էր մի աղջիկ՝ նոճիահասակ ու գիսարձակ:
  4. Սմբատ Բագրատունուն՝ որպես կայսեր դեմ մեղանչածի, գցում են գազանների դեմ: (ճիշտ)

Ո՞ր նախադասության ընդգծված անդամներն են կապված համաձայնությամբ:

  1. Խորասանի մեծ բանաստեղծը՝ Օմար Խայամը, կավե գավաթից գինի էր խմում:
  2. Քաղաքը աստիճանաբար արթնանում էր անդորր քնից:
  3. Նրա հայացքը բևեռված էր ինձ վրա: (ճիշտ)
  4. Իսկ աղոթելիս մենք դադարեցինք մեր հայացքը դեպի առաստաղ ուղղելուց:

Ո՞ր նախադասության մեջ համաձայնության սխալ կա:

  1. Կա՛մ Թինան, կա՛մ Լիանան պիտի ավարտին հասցնեն գործը: (ճիշտ)
  2. Ե՛վ տղան, և՛ աղջիկը կարծես սպասում էին հրաշքի:
  3. Անտարբեր հայացքը դեպի գոմի դուռն էին ուղղել պառավ կովը, սպիտակ ձին:
  4. Տերյանի «Մթնշաղի անուրջները» նոր էջ բացեց հայ բանաստեղծության մեջ:
Շտեմարանային հարցեր

Շտեմարանային հարցեր

Ո՞ր նախադասության մեջ համաձայնության սխալ կա:

  1. Այսպես է անցկացնում իր ժամանակը բուն փարիսեցիների մեծ մասը:
  2. Եվրոպայում թե՛ միջնակարգ, թե՛ բարձրագույն դպրոցները ուսանողներից պահանջում են աշխատասիրություն:
  3. Հարևանների կյանքը, նրանց առօրյա անցուդարձը ինձ շատ է հետաքրքրում: (ճիշտ)
  4. Այստեղ ուսում են տալիս, գիտություն են սովորեցնում, իսկ այնտեղ միայն քաղաքացիներ են պատրաստում:

Ո՞ր նախադասության մեջ համաձայնության սխալ կա:

  1. Որպես կարգազանցների՝ աշակերտներից մի քանիսին պատժեցին:
  2. Աշակերտը և նրա ուսուցիչը պարգևատրվեցին պատվոգրերով:
  3. Ոտքերը ցավում էր, և չշարունակեց վերելքը: (ճիշտ)
  4. Մի քանիսը ցատկեցին և սկսեցին մագլցել դեպի վեր:

Ո՞ր նախադասության մեջ համաձայնության սխալ կա:

  1. Քնելուց առաջ տան դուռը փակում էր կա՛մ պապս, կա՛մ մեծ հորեղբայրս:
  2. Թմբուկ, զուռնա, աղաղակ, հռհռոց խառնվեց իրար, սկսվեց իրարանցում: (ճիշտ)
  3. Նիդեռլանդները Եվրոպայի լավագույն երկրներից է:
  4. Նրա ուշք ու միտքը դրսում էր:

Ո՞ր նախադասության մեջ համաձայնության սխալ կա:

  1. Լիլիթի երեսպաշտությունը, կեղծավորությունը պատմվածքում անձնավորված են:
  2. Ես ու Լևոնը մտածում էինք գալիք օրերի մասին:
  3. Թե՛ քաղաքներում, թե՛ գյուղերում տիրում էր խաղաղություն:
  4. Նրան չէր անհանգստացում ո՛չ ցուրտը, ո՛չ մենակությունը: (ճիշտ)

Ո՞ր նախադասության մեջ համաձայնության սխալ կա:

  1. Թե ինչ սոսկալի դեպքեր էին կատարվել նրանց տանը, ամեն մարդ գիտեր:
  2. Քեզ՝ իբրև հաղթողի, հանձնելու են պատվոգիր:
  3. Ե՛վ Զանգու գետի ափին հանգստացողների ուրախ աղմուկը, և՛ ծաղկած ծառերի բույրը հոգիդ լցնում է քաղցր զգացողությամբ: (ճիշտ)
  4. Ոչ մի առարկություն չկա այդ հարցում:

Ո՞ր նախադասության մեջ համաձայնության սխալ կա:

  1. Հրավիրյալների մեծամասնությունը այդպես էլ չկարողացավ որևէ նախաձեռնությամբ հանդես գալ:
  2. Դու հեռացար, ու քեզանից հուշեր, անմոռաց հույզեր մնաց: (ճիշտ)
  3. Մայրը երեխայի հետ գնաց զբոսանքի:
  4. Ուսանողներից յուրաքանչյուրը սպասում էր իր արդյունքների ամփոփմանը:

Ո՞ր նախադասության մեջ համաձայնության սխալ կա:

  1. Իջնում էր ձյունը հանդարտ՝ ճերմակ անուրջներով պարուրելով աշխարհը:
  2. Մագաղաթյա մատյանները դարերի գանձերն են ամփոփում իրենց մեջ:
  3. Վերջին օրերի դեպքերը, նախարարների՝ երկրի տարբեր կողմերից ժամանակը խառնաշփոթ էր ստեղծել մայրաքաղաքում: (ճիշտ)
  4. Մենք ամենքս հյուր ենք կյանքում Մեր ծննդյան փուչ օրից…
Գործնական աշխատանք

Գործնական աշխատանք

Առանձնացնե՛լ տրված հատվածում եղած պարզ և բարդ նախադասությունները։


(1) Երբ միառժամանակ ձիու ոտնաձայն և վրնջյուն չլսվեց,(պարզ ընդարձակ) (2) Թորգոմը սրտի
թրթիռով գնաց դեպի անտառի եզրը(պարզ ընդարձակ) (3) ու ցաքուցրիվ մացառների մեջ բերանքսիվայր պառկելով՝ նայեց աջ և ձախ:(պարզ ընդարձակ) (1) Դիմացը միայն բարձրաբերձ սարն էր՝ լերկ ու
քարակարկառ,(պարզ ընդարձակ) (2) իսկ շուրջը ամայություն էր:(պարզ ընդարձակ) (1) Հավաստիանալու համար, (2) որ իրոք
չկա ոչ ոք,(պարզ համառոտ) (1) նա նույն դիրքով սրտատրոփ դույզն-ինչ էլ սպասեց:(պարզ ընդարձակ) Դարձյալ ոչ մի
ձայն չլսվեց:(պարզ ընդարձակ) Այնժամ նա զգույշ հետ դարձավ։(պարզ ընդարձակ)