Հայկական լեռնաշխարհն ունի գերազանցապես բարձրադիր տարածք: Հայկական լեռնաշխարհի սահմանները հարավում հասնում են Հայկական Տավրոսի, հյուսիս արևմուտքում՝ Պոնտոսի լեռներին: Հյուսիս-արևելքում Կուր գետն է, արևելքում՝ Կասպից ծովը, արևմուտքում՝ Փոքրասիական սարահարթը: Հայկական բարձրավանդակի ամենաբարձր լեռը Մեծ Արարատն է: Այն հայտնի է նաև Մասիս անունով: Տարծքը ծովի մակարդակից բարձր է 5165 մետր: Հայկական լեռնաշխարհի կենտրոնական մասում ՝ Արարատից անմիջապես արևմուտք ձգվում են բազմաթիվ լեռնաշղթաներ ՝ Հայկական պար անունով:Հ.Հ. տարածքի ամենաբարձր լեռը՝ Արագածն է: Այն ունի 4096 մետր բարձրություն: Հայկական լեռնաշխարհի լեռները հրաբխային հանգած գագաթներ են: Կա մի գագաթ՝ Թոնդուրեկը, որն այսօր էլ գործող է:
Հայոց հայրենիքի տարածքը հարուստ է ջրային պաշարներով: Կան երեք խոշոր լճեր՝Սևանը, Վանան և Ուրմիան: Սևանն ունի քաղցրահամ ջրեր և հայտնի է Գեղամա կամ Գեղարքունյաց ծով անուններով: Վանա լիճը հայտնի է հատկապես Աղթամար կղզու վրա կառուցված Ս. Խաչ եկեղեցով: Հայտնի են նաև Ծովակ Հյուսիսո և Փարվանա լճերը:
Հայկական լեռնաշխարհի նշանավոր գետերն են ՝ Եփրատը, Տիգրիսը, Կուրը, Ճորոխը և Արաքսը: Այս գետերը թափվում են Կասպից և Սև ծովերը և Պարսից ծոցը:
Հենց այսպիսին է Հայկական լեռնաշխարհը:
Լիլիթ Սարիբեկյան 